Türkiye'nin en büyük yerel ilçe gazetesi-
$ DOLAR → Alış: 4,72 / Satış: 4,74
€ EURO → Alış: 5,52 / Satış: 5,54

BÜYÜDÜK ANNEM

Aysu Azak
Aysu Azak
  • 09.05.2018
  • 673 kez okundu

BÜYÜDÜK ANNEM

Dünyaya gözlerimi açtığımda öyle bir uzun yoldan geliyordum ki nasıl olduğumun farkında değildim.

Nasıl bir yolculuğun başında olduğumu da bilmiyordum. Kimse de bana hiçbir şey sormadı.

Fikrin nedir?

Neden böyle bir yolculuğa çıktın?

İkinci bir yolculuk seni yorar mı, hazır mısın?

Nereden geliyordum? Nasıl bir yerdeydim, nasıl olmuştum? Başkaları var mıydı? Bunları ben de bilmiyordum.

Büyük bir yalnızlığın içinden, büyük bir gürültüyle uyandığımı hatırlıyorum. Çevremdeki koşturmalara yetişemiyordum, ne oluyor, ne bitiyor, anlam veremiyordum.

Birilerinin mutluluğunu görüyordum da nedenini bilmiyordum.

Eller vardı beni tutan, bazen sıkı sıkı saran, bazen de incineceğimden korkarak dokunmaya kıyamayan.

Bunlar kim ve ben neredeydim? En ufak bir fikrim yok.

Nefes alıyordum, karnım doyuyordu. Bir süre böyle devam etti.

Çevremdekileri tanımaya başladım. Adına, ‘anne- baba’ dediğim iki insanla tanışmam uzun sürmedi.

Ben kimdim? Onlar için ne anlama geliyordum? Beni neden istemişlerdi? Sonuna kadar yanımda olacaklar mıydı? Yine bilmiyordum.

Ancak fedakârlıklarını görüyordum. Etrafımda dönüyorlardı. Bu böyle devam edecek miydi? Bakın bunu da bilmiyorum. Hepsini bekleyip görecektim.

Ben nereye, kimlere gelmiştim?

İstenmiş miydim, istenmeden mi gelmiştim? Benim sorumluluklarımı almaya hazırlar mıydı?

Dahası onlar birbirlerine dayanmaya, katlanmaya, birlikte var olmaya hazırlar mıydı?

Bana sahip olmanın mutluluğu uzun sürecek miydi?

Gecelerini gündüze, gündüzlerini geceye çevirdiğimde bana katlanabilecekler miydi?

Bir süre sonra beni nereye koyacaklardı?

Anne ve baba dediğim bu iki güzel insanı hep bir arada görebilecek miydim? Annem, bana anne olmaya hazır mıydı?

Babamsa anneme destek olmaya var mıydı? Her şeye rağmen bir aile olmaya ne kadar hazırlardı?

Evliliğin, çocuk yetiştirmenin sadece maddiyattan ibaret olmadığını biliyorlar mıydı?

Bana ayıracakları zamanın, bana verilecek en değerli şey olduğunun farkındalar mıydı?

Bu sorularla büyüdüğümde, yolculuğumu yarıladığımı fark ettim. Bir baktım ki ben de anne olmuşum. Bir aile olmuşum.

Model olan bir annenin, biriciği ‘anne’ olmuş.

Gün geçtikçe değişiyordum. Annemin ne kadar güçlü ve olağanüstü bir insan olduğunu yaşım ilerledikçe daha iyi anlıyordum. Bizleri büyütürken neler yaşadıklarını şimdi daha iyi anlayabiliyorum.

Bu sözleri annemin kendisine söyleyemiyorum ne yazık ki …………

Anne olmuş bir kız çocuğu, kendisine annelik yapan anneye nasıl teşekkür etmeli?

Söylenmesi gereken anlarda, söylenecek pek çok şey varken, susmasını bilen, sabrın ve güvenin sahibi bağışlayıcı bir anneye neler söylenmeli ki?

Bir evlat gördüğü sevgi ve sabır için, emekleri için annesine nasıl teşekkür etmeli?

Her şeyi bildiğini zanneden bir evladı, olduğu gibi kabul ettiği için nasıl minnet duymalı?

Annesinin, çok akıllı, hassas, duygusal ve sabırlı bir insan olduğunu anladığı günü, sabırla beklediği için nasıl şükran duymalı?

Dileğim, bana örnek olduğun gibi bir anne olabilmek.

Şu an da senin olduğun yerde olan tüm anneler için söyleyebileceğim tek şey, “Nurlar içinde uyuyun, biz büyüdük annem.”

Ve bizlerde sizlerin evladı olmaktan duyduğumuz mutluluğu var oldukça yaşayalım, bizlerde çocuklarımıza bu duyguları yaşatalım.

Anneleri hayatta olan değerli okurlarım, benim için de annelerinizin ellerinden öpün ve sımsıcak sarılın lütfen. Birlikte güzel günleriniz olsun.

Nerde varsa ve nerede yaşıyorlarsa, anne olmanın sorumluluğunu almış tüm annelerin bu güzel günü kutlu olsun. İyi ki varsınız.

Mutlu kalın ve sağlıklı yaşayın…

 

YAZARIN SON YAZILARI
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

YORUM YAZ