DOLAR 7,2980
EURO 8,6280
ALTIN 476,24
BIST 9,5608
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Kocaeli 30°C
Parçalı Bulutlu

BİR PERİ MASALI

11.12.2019
273
A+
A-

BİR PERİ MASALI

Bunun adı bir Peri Masalı. Bilmem nasıl anlatmalı. Dedi ki küçük kuş, ‘’ Annem uçmayı öğrendikten sonra yalnız kalacaksın, beni iyi takip et.  Her gün beni yedirip, içirip doyurdu. Keyfim yerindeydi. Sıra uçma antrenmanlarına gelince içimi müthiş bir heyecan kapladı. Kanat çırpacağım günleri iple çekiyordum. Sonunda pır diye uçtum.‘’ İşte aynen bizim hayatımızda da durum böyledir. Ayakta durmayı öğrenene kadar annemiz bizi koynundan hiç ayırmaz. Yemez yedirir, giymez giydirir, içmez içirir. Derken okul yılları başlar, elini üzerimizden hiç çekmez. Okul biter, artık iş güç sahibi olmuşuzdur. Para kazanınca ruh halimiz değişir. Sonra evleniriz. Çoluk çocuğa karışırız, annemizden ne görüyorsak onları yaparız. Gel zaman git zaman anne ve babamız iyice yaşlanmıştır. Daha önce her işini kendileri gören ebeveynlerimiz artık önüne yemek gelmesini üst başının yıkanmasını dahi bizden beklerler. Bizim için tıpkı o kuştaki gibi peri masalı bitmiş, gerçek hayatla yüzleşme başlamıştır. Düştük kendi derdimize ve telaşımıza. Unuttuk onları. Ara sıra evlerine gidip sohbet edip, bir şeyler yedirmekle yetinir hale gelmişizdir. Bir gün bakarız ki evde yoklar, konu komşuya sorarız, derler ki; bizim de haberimiz yok. İkisi bir taksi çağırdı. Bavullarını koyup gittiler. Onlara bizi arasınlar diye bıraktığımız cep telefonundan ararız kapalıdır. Bir süre sonra tekrar ararız yine kapalıdır. Sonunda mahalle bakkalı ben geçen gün huzur evine hediyeler götürdüm. Onlara dağıtırken aslında anne ve babamın vasiyetlerini yerine getirmiş oldum. Bir de ne göreyim. Ayşe teyzeyle Ahmet amca orada. Bizden benden saklanmaya çalıştılar ama onları fark etmiştim. Gittim yanlarına meğersem orada kalıyorlarmış. Neden buradasınız niçin evinizi barkınızı terk ettiniz diye sordum. Önce bir şey söylemek istemedim. Biraz sıkıştırınca ikisi birden dedi ki çocukların hepsinin işi gücü var, onların da çocukları var. Hayat telaşına düşmüşler, bize fazla gidip gelemiyorlar onun için dedik ki huzur evine yerleşelim. Sonuçta orada da bir sürü insan var. Sohbet ederiz, konuşuruz, vakit geçiririz.  Yemek yapamıyoruz, orada yemek ihtiyaçlarımız da karşılanıyor. Onun için buraya geldik. Buradan şu sonucu çıkartıyoruz. Anne ve baba bir eve 9 çocuğunu sığdırmış ama o 9 çocuk anne ve babalarını bir odaya sığdıramamış. Gidin o bakım evlerine huzur evlerine bu hikayeleri çok duyarsınız. Hepsi kendilerini arayıp sormayan adeta terk eden evlatlarına toz kondurmazlar. Bu defa o evlatlar boynu bükük bir şekilde huzur evinin yolunu tutmuşlar. Bir sürü hediyeler almışlar. Sadece anne ve babalarına değil. Orada yaşayan insanlara da hediyeler vermişler. Anne ve babalarının elini öpüp hadi anne hadi baba artık eve dönün eğer biz size iyi bakamazsak yakınımızda bir ev tutarız elimizi hiç üstünüzden çekmeyiz demişler. Cevap bu değil tabii ki. Yine ya gelin bizde bir odaya sığının başımızın tacı olun diyeceklerine adresi farklı göstermişler. Anne ve baba düşünmüş. Demişler ki hayatımızda değişen ne olacak ki yan apartmana veya yan sokağa taşınacaklar. Biz yine burada yalnız kalacağız. Gece rahatsızlansak onlara nasıl haber veririz. Ama burada mutluyuz. Bizim gibi insanları gördükçe birbirimize destek oluyoruz, birbirimize yardımcı oluyoruz. Günümüz dolu dolu geçiyor. Üstüne üstlük huzur evi yönetimi zaman zaman burada kalan insanları gezilere sinemaya tiyatroya falan götürüyormuş. Biz yıllarca çocukların telaşından ne geziye gittik ne tatil yaptık ne sinema gördük ne de tiyatro. Ahir ömrümüzün şu kalan günlerini hiç olmazsa gençliğimizde yapamadıklarımızla değerlendirerek huzur evinde huzur bulmaya çalışalım. Aynen de öyle yapmışlar onlar huzur evinde kalmaya devam ederken tabi ki bir yanları eksik kalmış, içindeki dert ve tasa hiç bitmemiş. Neden çünkü hiç bir evlat gidip anne her birimizde 3 er 5 er ay kalın hem aile sıcaklığından kopmamış oluruz hem de sizin anne ve baba duygularını yaşarız. İşte hayaller başka hayallerle nasıl ki bir anne baba evladına büyük bir ihtimam ve titizlikle bakıyorsa aynı şeyleri onlardan da bekliyor. Evet hayaller başka ama gördüğünüz gibi burada hayatlarda başka yukarıdaki başlıkta peri masalı dedik de; bu nasıl peri masalı bende anlamadım. Kalın sağlıcakla.

YAZARIN EKLEMİŞ OLDUĞU YAZILAR
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.