DOLAR 8,3465
EURO 9,6728
ALTIN 504,34
BIST 10,8172
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Kocaeli 17°C
Gök Gürültülü

BİR GÜN EVDEN GİDİNCE

25.09.2020
775
A+
A-

BİR GÜN EVDEN GİDİNCE

Aşağıda okuyacağınız yazının başlığı sanki benim için atılmış ya da benim gibiler için yazılmış. “Çocuklar Evden Gidince” Okuyunca bazı yerlerde kendimi buldum.

Özellikle “evden gidince” derken evden gidenleri düşünmeden edemedim. Sadece evden gidenlerin çocuklar olmayacağı gerçeğini hatırladım.

Ve yine zaman,  kendi içinde akıp giderken, tüm gerçeklerle bir arada yaşamak için kendimize izin vermenin önemini anladım.

İzin verin kendinize. Gerçek olan tüm duygularınızı yaşamak için izin verin. Üzerine üzerine gidin, saklamayın ve sizde arkasına saklanmayın.

Elbet çocuklarımız çeşitli sebeplerle evden gidecek.

Önemli olan mutlu bir şekilde gitmeleri ve kavuşmalı gidişlerin olması değil midir?

Gittiği yerde huzuru, uyumu ve dengeyi bulmaları değil midir?

Tabii ki evden gitsinler, herkes için güzel amaçlarla ve sağlıklı olsun gidişler…

Evet, yine yeniden yeni başlangıçlara adım atılır. Yeni bir hayat, yeni arkadaşlar, eski dostlarla süre giden yeni bir yaşam, yanında olanlarla ve yanında olduklarını hissettiklerinle …..

Covit-19’un hüküm sürdüğü bu süreçte biraz hüznün var olduğu, sevdiklerimiz ve sevenlerimizle bir arada olduğumuz, bu güzel günümüze gelerek ya da gelmeyi arzu edip de gelemeyeceğinin üzüntüsünü telefonla arayarak mutluluğumuzu paylaşan herkese gönülden teşekkür ederiz.

Bu güzel amaçlar için tatlı telaşlarımıza destek olanlara da teşekkür etmek isteriz. Zira aldıkları sorumlulukları layıkıyla gerine getirme becerisi bizleri oldukça mutlu etti.

Her zamanki mütevazı haliyle nikah kokteylini koordine eden, pandemi sürecinde kuralına uygun bir nikah ortamı hazırlayan Tryp By Wyndham İzmit Otel’in, otel yöneticisi Funda Öztürk Hamzaoui’a ,

Havuz başı süslemelerinin sadeliği ve güzelliği ile dikkati çeken, her detayla ilgilenen Şebnem Hanım’a, Şebnem Öztürk Organizasyona,

Gelinin saçları için Ümit Yorgun’a ve makyör Hidayet Korkmaz’a;

 Damat için berber Hakan Kurt’a ve ayrıca Tryp By Wyndham İzmit Otel’in en üst katındaki El Alem Roof ekibine emekleri için teşekkür eder, sevgilerimizi iletiriz.

“Sevinçler paylaşıldıkça büyür, üzüntülerde paylaşıldıkça küçülür.” derler ya çok doğru söylemişler.

Sonranın belirsizliği hepimizi düşündürürken üzüntümüzü paylaştık. Sonrası belirmeye başlayınca ortaya çıkan mutluluğu paylaşmak en büyük şükrümüz oldu. 

Çocuklarımız mutlu olunca bizde mutlu oluyoruz. İçimizde bir başka çiçekler açıyor ve biz onları her daim sulamak ve beslemek istiyoruz.

 Ve sonra çocuklar bir gün evden gidince, gelecekleri yolu da asla unutmayacaklarını düşündüğümüzde içimizi bir başka huzur kaplıyor.

Gelecekleri yolu unutmamaları dileğiyle… Bugün, dünden daha çok sevgide kalın… Maskesiz sokağa çıkmayın… (aysuazak@hotmail.com)

ÇOCUKLAR EVDEN GİDİNCE
Çocuklar bir gün evden giderler…

Bir şekilde, bir nedenle, öyle gerektiği için, öyle olduğu için giderler…

Gözlerinde, hayata karşı bir heves, omuzlarında ince bir ağırlık, ellerinde uçarı bir telaş, kapıyı çekip giderler…

Çocuklar evden gidince, ev de sizden gider biraz, sabah kızaran ekmeğin kokusu, ütünün buharı, bir türlü şekle girmeyen saçlar, kapıdan çıkarken aceleyle öpülen yanaklar gider…

Antrede biriken ayakkabılar, teki kaybolan terlikler, yatağın üstündeki elbise yığınları gider.

Saatler sanki bir yerlerde durmuş gibi olur. Hayatınız hasreti kuşanmış mevsimsiz bir ülkeye benzer bir zaman…

Çocuklar evden gidince; ansızın yapılan şakalar, vakitsiz istenen sandviçler, pencere önünde beklediğiniz geceler gider…

Artık kapının önündeki ayak seslerini duymazsınız, sokaktan geçen simitçiye seslenen kimse yoktur.

Arka odadan yükselen müzik sesi, banyodaki parfüm kokusu, ortasından sıkılmış diş macunları anılarınızda kalır.

Mutfak masası çoktan unutmuştur sıcacık ve neşeli sohbetleri.

Fırında patatesin tadı eskisi gibi değildir artık, kareli yatak örtüsünde izi kalmıştır aşk acısıyla dökülen genç gözyaşlarının…

Çocuklar evden gidince ; “Annem duymasın” lar, “Babamı idare et”ler “Ben zaten biliyorum” lar, “Beni çocuk muyum?”lar, “Beni anlamıyorsunuz!”lar, “Amma meraklısınız” lar … El ele tutuşup hep birlikte giderler…

Onlar olmadığı zaman da “ben ne giyeceğim” ler “arkadaşımda kalacağım” lar, “arkadaşlarımla çıkıyorum” lar peşi sıra ortalıktan kaybolurlar..

Çocuklar bir gün evden giderler; Giderken yüreğinizin bir parçasını da yanlarında götürürler…  Onda kalan parçada sizden o kadar çok şey vardır ki, onlar bunu bilirler,

Aldıkları her kararda, yaşadıkları her yol ayrımında, her sevinçlerinde ve her acılarında fark ederler bu eşsiz bilgiyi,

Yeter ki onların yaşam pınarlarına hayat veren kaynağın suyu berrak, hikmeti bol olsun.

Yeter ki sizden doğup hayatın içine akan bu pınar ırmak olsun, nehir olsun ve en doğru yönü bulsun…

Evet, çocuklar bir gün giderler,

Ama gelecekleri yolu da asla unutmazlar ..(alıntı)

YAZARIN EKLEMİŞ OLDUĞU YAZILAR
29 Kasım 2016
9 Ağustos 2016
19 Ocak 2016
8 Ekim 2020
12 Temmuz 2016
YORUMLAR
  1. Avatar Hasan Akyüz dedi ki:

    AYSU hocam çok güzel ifade edilmiş yaşam kesitleri ve duygular.
    Evden gidenleriniz bir hayli oldu bu son dönemde…
    Anlamaya çabaladım sizi. Umarım anlayabilmişimdir!..
    Duyumsadım sanki yaşadıklarınızı. Allah sizi mahzun etmesin!
    Selâmlar.