SİSTEM Mİ SUÇLU YOKSA YANLIŞ KULLANIM MI ?
Trafikte son günlerde artan denetimlerle birlikte, araçlarda sonradan takılan multimedya ve ses sistemlerine kesilen ağır para cezaları, hem sürücülerde hem de bu işi yapan esnaflarda büyük bir tepkiye yol açtı. Yıllardır trafikte seyreden, sürüş güvenliğini tehdit etmeyen, aksine sürücüye kolaylık sağlayan bu sistemler ne oldu da bir anda “tehlike unsuru” ilan edildi? Asıl sorgulanması gereken, aracın üzerinde orijinalinde olmayan bir multimedya sisteminin varlığı mı, yoksa onun nasıl kullanıldığı mı?
Bugün birçok sürücü, multimedya sistemlerini trafiği tehlikeye atmadan, telefon görüşmelerini Bluetooth üzerinden yapabilmek için kullanıyor. Direksiyonda telefon elde konuşmanın yaratacağı risk yerine, konuşmayı araca entegre bir sistem üzerinden yapmak, aslında güvenliği artıran bir unsur. Aynı şekilde geri görüş kameraları, özellikle park etme konusunda zorlanan sürücüler – ki buna kadın ya da erkek diye ayırmak bile gereksiz – için ciddi bir destek sağlıyor. Dar sokaklarda, kalabalık caddelerde, çocukların aniden yola fırlayabildiği alanlarda geri görüş kameraları çoğu zaman olası kazaların önüne geçiyor.
Elbette işin bir de suistimal kısmı var. Araç içinde veya dışında, sesi sonuna kadar açıp çevresini rahatsız eden, gece gündüz demeden mahallelerin huzurunu bozan, trafikteki dikkati dağıtan yüksek sesli müzik kullanımı, kesinlikle ayrı tutulmalı. Aynı şekilde emniyet şeridini işgal edenler, makas atarak diğer sürücüleri ölümle burun buruna getirenler, bilinçli olarak kuralları hiçe sayanlar için en ağır cezalar elbette uygulanmalı. Ancak burada hatanın, multimedya sisteminde değil; o sistemi yanlış, bilinçsiz ve saygısızca kullanan kişide olduğu unutulmamalı.
Bu işten ekmek kazanan esnafların isyanı da işin bir başka vicdani boyutu. Yıllardır yasal olarak satılan, faturası kesilen, vergisi ödenen ürünler bir anda adeta “yasaklı” muamelesi görünce, dükkân sahipleri “Biz ne yapacağız, evimize ekmeği nasıl götüreceğiz?” diye soruyor. Ellerindeki ürünleri parçalayan, tepkisini böyle gösteren esnaf aslında bir noktada şunu haykırıyor: “Sorun üründe değil, kötü kullanımda. Neden bedeli bize ödettiriliyor?” Eğer mesele trafikte güvenliği sağlamak ise, çözüm; bilinçli kullanım için eğitim, net ve adil kriterler, doğru denetim ve caydırıcı ama hedefi doğru belirlenmiş cezalar olmalı.
Sonuç olarak, multimedya sistemlerini toptan “suç aleti” gibi görmek yerine, onları hangi sınırlar içinde, nasıl kullanılacağını net kurallarla belirlemek çok daha adil ve mantıklı görünüyor. Yüksek sesle çevresini rahatsız eden, sürüş sırasında ekranla oynayıp dikkatini yola vermeyen, trafikte show peşinde koşanlara elbette dur denmeli. Fakat kurallara uygun şekilde, makul ses seviyesinde, güvenliği artıracak şekilde kullanılan sistemlere ve bu sistemleri yasal zeminde satan esnafa yüklenen bu ağır sorumluluk, toplum vicdanında da hukuk nezdinde de tartışmaya açık. Trafiğin gerçek düşmanı teknoloji değil, o teknolojiyi yanlış kullanan bilinçsiz ellerdir; cezayı da buna göre kesmek gerekir.
Kalın sağlıcakla
