Nagihan Özdil

Tarih: 13.01.2020 09:00

FARKLI ANNE – BABA TUTUMLARI

Facebook Twitter Linked-in

Anne babalar çocuklarından bekledikleri davranış modeline uygun bir davranış içinde olmalıdır. Ana-babanın tutumu gelişmekte olan çocuğa model oluşturacağından kişiliğini etkiler ve özdeşim modellerinden edindiği , benzer tutumları sergilemesiyle ortaya koyar.(Örn. Yalan söyleyen anne)Ana-baba –çocuk üçgenindeki sorunların başlangıç noktası çoğu zaman ana- babada düğümlenmektedir.

Kendi çocukluk yıllarında engellenmiş bireyler, ana-baba olduklarında , eskiden kendilerine tanınmamış özgürlüklere çocuklarının sahip olmalarına karşı, bilinçdışı bir kıskançlık geliştirirler.

Bu nedenle çocuklarına kendi ana-babalarından gördükleri yöntemlerle çocuklarını dizginleme , suçlama, aşağılama yollarını denerler.

Anne ve babanın aşırı baskı altında yetişmesi , bazı durumlarda da çocuğuna karşı aşırı gevşek ve yumuşak bir tutum içinde davranmalarına sebep olabilir.

Bu da çocuğun ihtiyacı olan model ve rehberden yoksun büyümesine , saldırgan ve isyankar davranışlar geliştirmesine sebep olur.

Ana-babaların destekleyici tutum ve davranışlarının ise gençlerin sosyal ve kişilik özelliklerinde olumlu etkileri görülmüştür.

Farklı ana-baba tutumlarını 6 ana başlıkta toplayabiliriz. Bunlar:

Baskılı ve Otoriter Tutum: Çocuğun kendine olan güvenini ortadan kaldıran , onun kişiliğini hiçe sayan bir tutumdur.

Gevşek Tutum (Çocuk Merkezci Aile): Orta yaşın üzerinde çocuk sahibi olan veya kalabalık yetişkinler grubu içerisinde tek çocuk olması halinde sıklıkla rastlanır. Her istedikleri anında yapılır, abartılmış sevgi gösterisi içerisinde büyürler ve doyumsuz bir birey olurlar.

Dengesiz, Kararsız Tutum : Anne – Baba arasındaki görüş ayrılıkları ve anne veya babanın gösterdikleri değişken tutumlar biçiminde görülebilir.

Koruyucu Tutum : Çocuğa gerektiğinden fazla kontrol ve özen gösterilmesi sonucu çocuk başkalarına bağımlı, güvensiz,duygusal kırıklıkları olan bir birey olabilir.

İlgisiz ,Kayıtsız Tutum : Çocuğu yalnız bırakma,görmezden gelme ve dışlama anlamına gelir. Ana- baba ilgisizliği yaşayan çocukların arkadaşlarına , öğretmenlerine , yakın çevresine ve eşyalara zarar verdiği görülür.

Güven Verici ,Destekleyici Ve Hoşgörülü tutum : Çocuklarını kabul ederler ve onaylarlar, ona kendi benliğini tanıma ve ifade etme özgürlüğü tanırlar ve böylece sağlıklı bir biçimde olgunlaşmalarını sağlarlar.(Alıntıdır)

Sevgiyle kalın…


Orjinal Köşe Yazısına Git
— KÖŞE YAZISI SONU —